maandag 14 mei 2018

In een druilerige flow naar Santiago

Na een luxe ontbijt in het onovertroffen Casa Casal op weg naar Santiago. 



Door een muur van mist, was er weinig van de omgeving te zien. 
Toen de mist plaats maakte voor een druiligere motregen, bleek deze fijne fleur nog beter tot haar recht te komen. 


Aan de zuid- west kant benaderen  van Santiago op de Via de la Plata is een totaal andere ervaring dan vanaf de Camino Frances. 
Je blijft tot op het laatst in het groen lopen. 



Hier laten Pelgrims een aandenken achter



En dan en dan, zie je vaag in de verte de torens van de kathedraal, iets wat vanaf de noordkant niet mogelijk is



Langs de weg geen supporters met gladiolen, maar de vlaggen zijn uit en de feestverlichting is aan:



En dan zijn we er, deze keer na 400 km, voor de tweede keer. 
Santiago hier en nu:




zondag 13 mei 2018

Beef & Bullshit

Van Silleda naar Casa de Casal: 25 km. 
Een lange wandeling langs rustige landweggetjes en rustieke bospaadjes. 



Galicië wordt gekenmerkt door de lucht van koeienstront. 
Ze hebben hier de heerlijkste koeien: Vaca Rubia. 
Als kalfje blijft de Rubia-koe zuigen bij moeder en pas op haar 14e of 15e levensjaar wordt ze geslacht als het vlees mooi dooraderd is. 
De entrecotes van deze koe zijn heerlijk mals en doen denken aan het Japanse Wagiyu-rund. 
De koeien zien er ook nog fantastisch uit:


Deze Spaanse schoonheid bleef rustig poseren tot de fotograaf tevreden was. 
Deed me denken aan mijn klasgenoot op de kweekschool, die intens geroerd was door de aanblik van een koe en een liefdevol opstel schreef over haar bruine ogen en lange wimpers, om vervolgens een dikke onvoldoende te krijgen voor zijn ‘ sentimentele flauwekul’. 
Dat was bullshit. 



Waarmee de Camino geplaveid is. 
Kortom: het is genieten, genieten en genieten. 
Van de mooiste bloemen en planten:







Van de lekkerste koffie:



En de mooiste vergezichten:





En van Casa de Casal, ons laatste onderkomen voor Santiago







Kassen op de voorgrond. Casa de Casal verbouwt bijna alles zelf




En alles dankzij Sint Jacob





zaterdag 12 mei 2018

Woest weer

Woest weer van Dozon naar Silleda. 
26 km, dus met pauzes zo’n 7 a 8 uur lopen bij 4 km per uur, ivm stijgen en dalen. 
Dan maar vroeg op en om 7 uur gaan lopen in het halfdonker met dreigende luchten:



De kans op regen was groot. 
Kermis in de hel. Jantje huilt, Jantje lacht. Dat levert wel mooie beelden op:



Geen pelgrim gezien vandaag, wel een eenzame fietser:



Alle kerken zijn dicht en als ze open zijn, kun je geen echte kaarsjes branden. 



Een lange stille weg door berg en dal, langs kolkende riviertjes en over oude Romaanse bruggetjes:


En hoewel we heel dicht bij de provinciale 525 zitten, willen ze het hier graag stil houden:







Verstuurd vanaf mijn iPhone

vrijdag 11 mei 2018

Bergen, bloemen en blubber....

Van Ceo naar Dozón 
Hophop ff van C naar D, een korte afstand, dachten we
Eerst Cea uit en dan de bergen in





Langs rozen, irissen en Aronskelken







En een eenzame cactus



Door donkere bossen en blubberige beekjes





Op naar de Caldo Galego en Tarta de Santiago







Lekker toch? 🥂






Ourense - Cea

Blauwe lucht, maar het koelt weer af.
Is regen voorspeld over een paar dagen.



Vanaf de Romaanse brug een blik over de Miño

De wandeling was mooi en gevarieerd, met evengoed ook flink modderige paden.



Gezicht op Ourense, nadat we de rivierdelta van de Miño hebben verlaten



De dag bestond uit lopen...klimmen....dalen en lopen

En toen waren we in Ta Malancos..
Zo’n leuke plek!
In dit café werd Spaanse muziek gedraaid Ana Belén..
Een naam om te onthouden.
Soms komen er zomaar juweeltjes op je weg



Het lijkt alsof de brem nu officieel in bloei is!



Een kleine Romaanse brug
Het water naar het kleine riviertje kwam overal vandaan.
Ook vanaf de weg..



woensdag 9 mei 2018

“Vrije dag”




Vandaag zijn we 23 jaar getrouwd ❤️

Toen we dinsdag aankwamen in Ourense scheen de zon alweer volop en was de temperatuur 26 graden.



Ferry’s delight :)



Mooi!! Zo’n bloeiende boom..Linde?

Het werd 31 graden in de stad!
Om 9 uur ‘s avonds was het down naar 13 graden en woensdag belooft een bewolkte dag te worden, met een Max van 21 graden.



Het was best druk en gezellig in het centrum



Zijn naar het info centrum gelopen.



Is een echt beeld



Zicht op de kathedraal.





..en maar schommelen en maar kijken naar de kont van het  paard...
Geen paard, maar het ging wel schommelend naar “das Termas”
Heerlijk in de zwavelbaden geweekt!





Mochten geen foto’s in de thermen gemaakt worden..en terecht!

De  thermen met zwavelbaden liggen allemaal aan de rivier de Miño.
De meeste zijn gratis, maar wij zijn voor een schijntje + korting naar de nieuwste geweest. 
Was de sauna maar zo goedkoop in Nederland 😳

Het treintje was een soort buurtgebeuren voor de gepensioneerden. Bla bla bladi bla bla/ hahahahaaa
Ons kent ons!!
Evengoed een sfeerindicator om van te smullen! 



Intussen zitten we aan de lunch
Wat mij betreft, maakt Spanje de beste kaas-, ham- en vis croquetten...
Ok! Holtkamp maakt heerlijke garnalencroquetten, omdat de ragout prima van smaak is...ik, persoonlijk, vind z’n buitenkant te hard.



Als besluit:
Jacoba met kind uit de kathedraal van Ourense

Morgen verlaten we het centrum van Ourense, over de Romaanse brug, richting Cea