Het eerste dorpje dat we tegenkwamen.
Portocamba. Meer een gehucht..
Iemand zou moeten bedenken, dat het weleens lucratief zou kunnen zijn, om een barretje te starten..
Naast het humane voor de pelgrims natuurlijk!
In het dorpje, bijna in z’n geheel onbewoond, toch een mooi bankje voor de wandelaars
Onze gids onderweg
Vandaag eindelijk weer landweggetjes en prachtige bomen en struiken om ons heen.
Nergens de gaten van de werkzaamheden.
Ik denk dat het gebied tussen Campobecerros en Laza gespaard is.
Ook het kruis ontbrak niet, zoals het hoort op een pelgrimage.
In het gehucht As Eiras was een punt waar de pelgrim donativo iets te drinken en/of te eten kon nemen.
Er was ook een radio met muziek. Mana werd gedraaid! Zo verrassend!
De roze variant
Ook een paar eucalyptusbomen kwamen we tegen..
Het was er zo mooi! We voelden ons bevoorrecht in deze omgeving te mogen lopen.
Weekend, dus er moet gefietst worden.
Daarvoor kwamen we drie fietsers tegen. Twee voorop, met muziek en eentje zwoegend er achteraan.
Gisteren in het restaurant zaten een paar bolle heren.
Die hebben ook van A Gudiña naar Campobecerros gelopen, maar met een heel klein rugzakje.
Hun eigen rugzak werd per taxi vervoerd.
Zo onvoorstelbaar mooi was het vandaag
Deze zijn de wegen die wij het liefst bewandelen...ook goed voor de knieën en voeten
En toen waren we in Laza
Zitten in een super hostal voor de prijs van 40 euro.
Ontbijt inbegrepen en het gebruik van de wasmachine ook.
Een grote kamer, twee bedden aan elkaar, tv, badkamer...
Als je moet vergelijken, gisteren zaten we in Campobecerros in een smerige kamer, geen eigen badkamer, geen tv, geen WiFi, armoedig zootje, geen verwarming, (de avonden kunnen koud zijn) kortom armoe troef. Gelukkig scheen de zon. Voor de prijs van 30 euro. We hebben er 6 euro afgeknibbeld., dus 24 euro.
Blijft boeien, planten die zich door steen heen wringen naar het licht
